درباره ميزون
انـــسان بـــه طــور غــريزى بـــه دنــبال تــعادل اســت، امــا اغــلبِ ِ مـــا تــعادل را بــا يکنواختى و سکون اشــتباه مـى گيريـم. خـانــه هــاى مــا پــر شــده انــد از اشـيا خـنثى که بـــه مـــا امنيـت مى دهـــند ، امـــا شـــور بـــه فـــضا نمـى دهـــد. ميزون کشـف کـرد که آرامــش واقعـى ( فــرم دايره / هـندســه) تــنها زمــانى مــعنا پيـدا مـى کنـد کـه بــا نيرويـى ديگـر (رنـگ هـاى سرکـش / طراحـى شورانـگيز ) به چالش کــ شيده ــ شود.
نــام اين وضعيت ميزون اســت : لحــظه اى که آرامــش ِ هـندســه و شـورِ ر نــگ ، در يک نقطه متناسب بـه هـم مـى رسـند .